امرالله امانی در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی باشگاه خبری فارس «توانا» اظهار داشت: در بستر اجتماعی کردن انسانها به خصوص کودکان که از سن ۲ سالگی شروع شده و تا زمان مرگ ادامه دارد، با دو فرآیند جامعهپذیری و باز جامعهپذیری مواجه هستیم.
وی ادامه داد: فرآیند جامعهپذیری از ۲ سالگی آغاز شده و تا ۱۵ سالگی ادامه داشته و فرایند بازجامعهپذیری از ۱۵سالگی آغاز شده و زمان مرگ به پایان میرسد.
امانی با اشاره به اهمیت این دو فرآیند گفت: جامعهپذیری به معنی درونی کردن هنجارها، باورها و اعتقادات جامعه است در حقیقت آنچه کودک را از یک حالت فیزیکی به یک فرد اجتماعی تبدیل کرده و با تشکیل هویت، او را برای پذیرفتن نقشها و تعهدات جامعه آماده میسازد.
وی افزود: بازجامعهپذیری به معنی تکوین و افزودن بر داشتهها، یافتهها و دانستههایی که از مجموعه فرهنگها، ارزشها، هنجارها و آداب و رسوم که فرد دریافت کرده است.
این جامعهشناس خاطرنشان کرد: ۴ نهاد و یک گروه در این مسئله نقش اساسی دارند که میتوان به خانواده، آموزش و پرورش، آموزش عالی، رسانهها و گروه دوستان اشاره کرد.
وی ادامه داد: یکی از نهادهای اصلی که وظیفه اجتماعی کردن، درونی کردن فرهنگ جامعه و پایهگذاری هویت و شخصیت فرد را بر عهده دارد، رسانه است.
امانی گفت: رسانههای گروهی شامل ۲ زیر مجموعه است که فرد میتواند با آنها تماس مستقیم یا غیرمستقیم داشته باشد که تلویزیون، ماهواره، اینترنت، مطبوعات و خبرگزاریها در گروه اول گنجانده میشوند.
وی با اشاره به تأثیرگذاری تلویزیون بر بازجامعهپذیری افراد تصریح کرد: تلویزیون یکی از مهمترین و اساسیترین رسانههای گروهی است که این وظیفه خطیر را به عهده دارد و در طول ۲۴ ساعت با محتوای خود به صورت مثبت یا منفی بر افراد به خصوص نسل جوان تأثیرگذار است.
امانی خاطرنشان کرد: این رسانه جمعی به نسبت نوع برنامه و میزان جذابیت، افراد را به خود جذب کرده و یکی از برنامههایی که افراد در همه سنین علاقه وافر به آن نشان میدهند، سریالهای تلویزیونی است.
این جامعهشناس گفت: اگر محتوی این سریالها در راستای درونی کردن ارزشها مطابق با فرهنگ ما باشد نقش عمدهای را میتواند، ایفا کند؛ سریالها در درجه اول به دلیل فراوانی مخاطب و در درجه دوم به دلیل محتوی داستانگونه، اثر گذاری فوق العادهای بر بیننده دارند.
وی در ادامه گفت: سریالهای ما گرچه توانستهاند برخی افراد را جذب کنند اما نتوانستند به شکل درست، دقیق و کامل مؤثر واقع شوند.
امانی افزود: متأسفانه برخی سریالهای تلویزیونی به صورت ریشهای وارد عمق مسائل نشده و تنها به پیامد مسائل موجود در سطح جامعه میپردازند.
وی خاطرنشان کرد: به نظر میرسد سازندگان سریالهای طنزگونه تنها به دنبال نوعی ایجاد جذابیت در برنامههایشان هستند و این امری نادرست و خطرناک است.
امانی ادامه داد: اکنون در برخی از سریالها شاهد اشاعه برخی از مسائل نادرست همچون رواج بیبندوباری و مصرف گرایی هستیم؛ در کمتر فیلمی دیده میشود که کاراکتر بایستد کنار خیابان و منتظر تاکسی باشد؛ تمام خانهها بزرگ و مجلل و افراد با آرایش و پوششی خاص که شایسته فرهنگ ما نیست، نقش ایفا میکنند.
وی در پایان گفت: سازندگان این گونه سریالها و برنامهها باید با مطالعه بیشتر به این وظیفه خطیر بپردازند و از دانش روانشناسان و جامعهشناسان در این راستا استفاده کرده تا بتوانند سریالها را به سمت یک مسیر مناسب فرهنگی سوق دهند.
هنوز دیدگاهی برای این نوشته بیان نشده است.